Jak stworzyć dobry WebQuest?

Witamy

2009-04-28T05:02:00.000-07:00

Chcemy nieco ułatwić kontakt z metodą WebQuest'u poprzez odwołanie się do własnych doświadczeń, a przede wszystkim do popełnionych błędów - dlatego tę stronę można nazwać hybrydą poradnika i pamiętnika. Po więcej informacji zapraszamy do działu o serwisie.

Praktyczna realizacja: WebQuest - "NASZE MIASTO W OBIEKTYWIE".

Po prawej stronie znajduje się menu - proponujemy zacząć od "Filozofii" konstruktywnego kształcenia.

O WebQueście

2009-04-27T05:58:00.001-07:00

www.webquest.org -polecamy najlepszy anglojęzyczny serwis o WebQueście.
www.webquest.furgol.org - polski serwis

O stronie

2009-04-25T11:17:00.000-07:00

Niniejsza strona jest zbiorem naszych spostrzeżeń, błędów i konkluzji po przygotowaniu pierwszego WebQuest'u (link poniżej).

Stronę kierujemy głównie do obecnych i przyszłych nauczucieli, ale WebQuest można wykorzystać nie tylko w szkole, więc nasze uwagi mogą okazać się przydatne każdemu, kto chce stworzyć WebQuest.

Podczas czytania artykułów warto porównywać nasze wskazówki z praktyczną realizacją:

WebQuest - "NASZE MIASTO W OBIEKTYWIE".

(niezależnie od wyświetlanego artykułu, link jest cały czas widoczny po prawej stronie, poniżej menu)

Autorzy

2009-04-24T12:02:00.001-07:00

Strona została przygotowana przez dwoje studentów Kolegium Nauczycielskiego w Bielsku-Białej - Katarzynę Boronowską i Marcina Twardzika.

Kontakt:

knmkgr (at) gmail (dot) com

mm.ttkasia (at) gmail (dot) com

Refleksja - wady i zalety WebQuest'u

2009-04-21T08:38:00.001-07:00

Śmiało możemy stwierdzić, że przygotowanie WebQuest'u było dla nas nową przygodą, jeszcze większym wyzwaniem była prezentacja przebiegu naszej pracy na konferencji E-kształcenie w kolegiach – nowe standardy.

Pierwsza i chyba najważniejsza refleksja:

WebQuest nie nadaje się do realizacji każdego tematu.

Jednym z głównych założeń jest twórcza praca (dosłownie tworzenie czegoś nowego), więc odpadają wszelkiego rodzaju kursy, czy wykłady w formie elektronicznej.

Początkowo sami chcieliśmy stworzyć właśnie kurs fotograficzny, jednakże opierałby się on na ćwiczeniach odtwórczych. Nie oznacza to wcale, że kursy są z zasady złe, po prostu WebQuest ma inną strukturę i filozofię. (artykuły: zadania, konstruktywizm)

Ogromną zaletą jest poznanie narzędzi.

Tworząc WebQuest i tę stronę nabyliśmy więcej praktycznych umiejętności niż przez całą naukę informatyki w szkole. A co najważniejsze zrozumieliśmy, że te narzędzia naprawdę nie wymagają rozległej wiedzy informatycznej (założenie bloga na bloggerze trwa dosłownie kilka minut).

Pracując w grupie nauczyliśmy się też dzielić obowiązki (tego samego oczekujemy przecież od osób wykonujących nasz WebQuest).

WebQuest to nie tylko forma pracy, to przede wszystkim filozofia kształcenia, spotkanie z nowymi pomysłami na edukację, poszerzenie świadomości i wiedzy o kształceniu.

Przygotowanie dobrego WebQuest'u wymaga sporo czasu, ale można go wykorzystywać wielokrotnie, co w ostatecznym rozrachunku "czasowym" może wyjść na naszą korzyść.

Jakie cechy WebQuest'u są najważniejsze dla ucznia?

- atrakcyjna forma pracy,
- większa współodpowiedzialność za wyniki (nie każdy uczeń może być z tego zadowolony, choć WebQuest z reguły wzbudza spore zaangażowanie, a co za tym idzie, uczniowie chętnie go wykonują, chcąc uzyskać jak najlepszy wynik),
- wolność w dysponowaniu swoim czasem (jest często motywacją do wydajniejszej pracy).

Linki:
Osoby zainteresowane tematem odsyłamy do strony WebQuest i okolice.

Chcieliśmy także podziękować za zapoznanie się z naszymi refleksjami - włożyliśmy sporo pracy w WebQuest, ale jeszcze więcej w przygotowanie tej (można by powiedzieć "meta-tekstowej") strony. Mamy nadzieję, że zgodnie z pierwszymi sygnałami jakie do nas napływają, strona ta okaże się pomocna przy tworzeniu WebQuestów i poznawaniu nowej wizji edukacji.

powrót do strony głównej

Zadania - najważniejszy element WebQuest'u

2009-04-21T06:03:00.000-07:00

Zadania są bezpośrednim bodźcem do wykonania "misji", pozostała część WebQuest'u charakteryzuje jedynie formę pracy lub ocenia ucznia (ewaluacja).

Nasz główny problem polegał na formułowaniu zadań w taki sposób, aby stały się one problemowe.

Uczeń musi wykazać się kreatywnością, twórczym myśleniem.
Nie należy tworzyć listy kroków dla uczniów, to jest elementem uczenia się.
(źródło)

W internecie pełno jest tzw. gotowców dlatego naszym zadaniem jest sprowokować ucznia do stworzenia nowej jakość. Uczeń korzystając z internetu musi także mieć świadomość tego, że jest to źródło w dużo mniejszym stopniu autorytatywne od wydawnictw "papierowych", dlatego tworzenie nowej jakości musi zostać poprzedzone umiejętną oceną informacji.

Proces składa się zazwyczaj z kilku etapów:

wyszukanie informacji -> stworzenie kryteriów oceny -> ocena jakości znalezionych informacji -> kompilacja-miks (zaadaptowanie informacji do potrzeb zadania) -> stworzenie nowej jakości

Jedno z zadań w naszym WebQueście wymagało od ucznia przygotowania do wykonania fotografii nocnej.

ZADANIE 8

Przeanalizujmy to zadanie.

Efekt pracy: Uczeń musi napisać własny artykuł, będący kompilacją informacji zawartych w innych artykułach.
Wymagania: Musi wyszukać i przeczytać kilka artykułów.

Efekt pracy: Ma uprościć język.
Wymagania: Musi zapoznać się najpierw z fachową terminologią, żeby móc dokonać parafrazy na prostszy język.

Efekt pracy: W artykule muszą być jego zdjęcia.
Wymagania: Wykonuje ćwiczenie praktyczne, sprawdza teorię. Nabywa doświadczenia, zapamiętuje wyniki.

Efekt pracy: Dodać własne uwagi.
Wymagania: Musi pokazać, że ma własne zdanie na dany temat (może odnieść się do konfrontacji teorii z praktyką lub skomentować błędne informacje znalezione w sieci). Własne uwagi potwierdzają świadome podejście do tematu.

Linki:
Metoda WebQuest i okolice

czytaj dalej -> proces

Ewaluacja - otwarty system oceniania

2009-04-20T07:29:00.001-07:00

Ewaluacja zawiera kryteria oceny.

Jak wynika z tytułu tego artykułu - jej główną cechą jest dostępność. Uczeń ma prawo znać nie tylko ogólny zarys kryteriów, ale także szczegóły np.:

- ile punktów warte jest każde zadanie,
- jaka liczba punktów jest wymagana do zaliczenia zadania i całego WebQuest'u,
- jakie są przedziały punktów dla odpowiednich ocen (w przypadku wystawiana oceny).

Jednak najważniejsze jest zaznaczenie podstawowej informacji: co podlega ocenie?

W przypadku naszego WebQuest'u uznaliśmy za istotne (oprócz samych zadań) ocenić także sposób pracy.

Osoba wykonująca nasz WebQuest za "sposób pracy" może otrzymać nawet 16 ze wszystkich 52 punktów.

Ocenę kluczowych umiejętności ucznia, którego praca w przeważającej części opiera się na źródłach internetowych uznaliśmy za szczególnie ważną.

Dlatego tabelka oceniająca sposób pracy opiera się na schemacie umiejętności przetwarzania informacji:

wyszukiwanie informacji -> ocena (kryteria oceny jakości) -> kompilowanie wiadomości -> samodzielne tworzenie nowej jakości

Nie mieliśmy większych problemów z przygotowaniem ewaluacji, musieliśmy jednak przeredagować kilka punktów, ponieważ nie odpowiadały wymogom "dostępności".

Ewaluacja ma być nie tylko "fizycznie" dostępna uczniowi, ale także musi być zredagowana w taki sposób, aby uczeń mógł ją zrozumieć. Nie chodzi tutaj tylko o fachowy język, ale o skróty myślowe, które często pojawiają się w notatkach tworzonych na własne potrzeby.

Jeśli nie jesteśmy pewni, czy ewaluacja jest jasna, najlepiej zapytać osoby wykonujące WebQuest (o ile same się wcześniej nie zgłoszą).

Dobrze napisana ewaluacja, gwarantuje, wzajemne zrozumienie oceniającego i ocenianego, a co za tym idzie - brak konfliktów. W każdym momencie swojej pracy uczeń może kontrolować własne postępy, sam oceniać kolejne etapy i dość dokładnie przewidzieć ile uzyskał punktów.

W przypadku przygotowywania WebQuest'u dla celów szkolnych należy zaadaptować Wewnątrzszkolny System Oceniania. W razie tworzenia WebQuest'u nie związanego bezpośrednio ze szkolnym tokiem nauczania, należy wykazać się po prostu logiką i racjonalnym myśleniem, aby dobrze "wyważyć" punktację poszczególnych zadań.

Nie należy też zapomnieć o części opisowej - same cyferki opok numeru zadania to zbyt mało. Należy jasno opisać kiedy przyznajemy daną liczbę punktów tak, aby uczeń dokładnie wiedział co podlega ocenie.

Linki:
przykładowa ewaluacja

czytaj dalej -> Refleksja - zalety i wady WebQuest'u

Proces

2009-04-10T04:09:00.000-07:00

Najprościej mówiąc proces opisuje, jak ma wyglądać przebieg pracy. Skupia się na realizacji WebQuest’u, wykorzystaniu źródeł, stawia wymagania jakich oczekujemy od ucznia. Określa sposób pracy, czy zadania mają być wykonane indywidualnie, czy grupowo (ile osób powinno znaleźć się w takiej grupie, jak podzielić zadania). W procesie znajdują się też informację dotyczące przedziału czasowego, przeznaczonego na wykonanie WebQuest’u.

Ważna jest czytelność Procesu. Kolejne wymagania można pogrupować tematycznie - np.: w taki sposób jak w naszym WebQueście, a także zaleca się wypunktowanie kolejnych wymagań.

W Procesie podobnie jak w Zadaniach zwracamy się bezpośrednio do ucznia, kierując do niego konkretne wymagania.

Jest to również odpowiednie miejsce na przedstawienie swoich oczekiwań i spodziewanych rezultatów.

Przykładowy Proces.

W naszym WebQuescie podzieliliśmy go na cztery części:
- samodzielność,
- korzystanie ze źródeł,
- twórczą pracę,
- zdrowy rozsądek.

Są to słowa klucze, które mają charakteryzować sposób pracy ucznia.

Warto też pamiętać o tym, że każde miejsce jest dobre do prowokowania ucznia do samodzielności. W post scriptum procesu zamieściliśmy notkę:

"Jeśli powyżej znalazły się terminy, których nie znasz, potraktuj to jako pierwsze zadanie: odszukaj w internecie definicje i spróbuj zrozumieć znaczenie słów w kontekście zdań."

Takie "pomocnicze polecenie" jest już de facto WebQuestem w skali mikro.

czytaj dalej -> Ewaluacja - otwarty system oceniania

Temat, wprowadzenie, źródła

2009-04-10T04:01:00.000-07:00

Temat

Pierwszym problemem, na który się natknęliśmy przy pracy metodą WebQuest’u, był dobór i sformułowanie tematu. Zagadnienia stricte polonistyczne wydawały się być nie możliwymi w realizacji tą metodą.

Zdecydowaliśmy się na temat: Nasze miasto w obiektywie, który miał łączyć wiedzę techniczną (podstawowe umiejętności z zakresu fotografii) i historyczną z elementami języka polskiego przejawiającymi się w krótkich artykułach, recenzjach, notatkach. Takie rozwiązanie było konieczne, aby nie powstał odtwórczy kurs, tylko właśnie WebQuest, w którym uczeń sam znajduje rozwiązanie.

Przy doborze tematu trzeba pamiętać, że WebQuest nie nadaje się do realizacji każdego zagadnienia. (o tym szerzej w refleksjach)

Wprowadzenie

Powinno być krótkie, ciekawie przedstawiające zadania, które czekają ucznia. W przypadku naszego WebQuest’u było to zarysowanie scenki rodzajowej, w której uczeń wciela się w postać fotoreportera lokalnej gazety. Jego zadaniem jest przygotowanie prezentacji fotograficznej miasta, w którym mieszka. By jednak móc zaprezentować swoje umiejętności, musi je nabyć. I w tym wlaśnie pomoże mu nasz WebQuest.

Wprowadzenie jest rozwinięciem tematu, oba mają za zadanie zachęcić ucznia do rozwiązania zadań.

Źródła

Jest to zaproponowany przez autora WebQuest’u zbiór informacji, z których uczeń może skorzystać podczas wykonywania poszczególnych zadań. W zależności od tematu WebQuest’u– tak jak to było w przypadku naszego projektu – możemy podzielić źródła na te dotyczące przygotowania technicznego i merytorycznego. Przy doborze materiałów, trzeba pamiętać, że mają być one pomocą naukową. To zadaniem ucznia jest wyszukanie w podanych stronach internetowych, książkach czy innych źródłach potrzebnych informacji, dokonania ich selekcji i wykorzystania w pracy.

Jednak trzeba pamiętać, że nie mogą być one zbyt ogólne. Podanie linku: do www.google.pl, nie jest najlepszym pomysłem.

czytaj dalej -> zadania, najważniejszy element WebQuest'u

Wprowadzenie do formy WebQuest’u

2009-04-10T03:58:00.000-07:00

Kiedy na zajęciach z pomiaru dydaktycznego dowiedzieliśmy się, że naszym zadaniem jest stworzenie WebQuest’u, pojawiły się pierwsze, podstawowe pytania. Co to jest? Czy jest jakiś wzór? Jak jest zbudowany?

Dowiedzieliśmy się, że struktura WebQuest’u dzieli się na sześć podstawowych elementów:

Szczegółowo każdym z elementów zajęliśmy się w osobnych artykułach.

Z naszych obserwacji i własnej praktyki wiemy, że wiele osób pracujących po raz pierwszy z metodą WebQuest'u, miało problem z przyporządkowaniem treści do odpowiedniego elementu.

Przykładowo w WebQuestcie: Kupujemy nowy komputer - czy to problem? zadania i źródła zostały umieszczone w procesie, a krótki i lakoniczny opis (właściwie to rozwinięcie wprowadzenia) jest w zadaniach.

Polecamy zatem przede wszystkim zwrócenie uwagi na istotne różnice między Procesem a Zadaniami, które są najczęściej mylone (sami także popełniliśmy ten błąd). Ważnym, a często nie do końca zrozumiałym elementem jest Ewaluacja również szerzej przedstawiona w osobnym artykule.

czytaj dalej -> temat, wprowadzenie, źródła

Nowa rola nauczyciela i ucznia

2009-04-10T03:53:00.000-07:00

Szybki rozwój techniki i nauki stawia coraz większe wymagania szkole. Fakt ten zmusza nauczyciela do ciągłego aktualizowania i pogłębiania swojej wiedzy.

Nauczyciel przestaje być centralną postacią w edukacji. Jego zadaniem jest przygotowanie ucznia do życia w społeczeństwie informacyjnym.

Rola nauczyciela ogranicza się do stworzenia uczniom warunków do nabywania umiejętności wyszukiwania, selekcjonowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł.

Uczeń będący centralną jednostką w procesie edukacji uczy się obcowania i samodzielnego wykorzystania możliwości sieci oraz krytycznego odbioru zawartych tam treści.

Uczniowie, jako pokolenie urodzone w dobie ogromnego rozwoju technologi, są przytłoczeni wieloma środkami zdobywania informacji, zabawy, relaksu, spędzania czasu. Środowisko to, jest traktowane przez nich jako naturalne i od zawsze obecne.

Polecamy artykuł:

Sabina Furgoł, Lechosław Hojnacki: POKOLENIE ONLINE W TRADYCYJNEJ SZKOLE – NOWE WYZWANIA

Uczeń urodzony w skomputeryzowanym świecie, który nie pamięta czasów bez telefonów, palmtopów, odtwarzaczy mp3, czy internetu jest "cyfrowym tubylcem". Urodził się w takim świecie jest on mu naturalnie bliski (w przeciwieństwie do "cyfrowego emigranta").

Cezurę można wyznaczyć na ~ 1985 rocznik, choć tak naprawdę jedynym wyznacznikiem tego, czy ktoś jest cyfrowym tubylcem, nie jest wiek, ale fakt dorastania w otoczeniu urządzeń informatycznych.

czytaj dalej -> WebQuest - metoda

WebQuest - metoda

2009-04-09T04:57:00.000-07:00

Waszym zadaniem będzie stworzenie WebQuest'u - takie słowa usłyszeliśmy na drugich zajęciach z pomiaru dydaktycznego.

Pierwszą reakcją było pojawienie się w naszych głowach wielkiego znaku zapytania.

WebQuest'u? Cóż to może być? Web - sieć, quest - zadanie, misja; Pewnie musimy przygotować zadanie dotyczące internetu, ale dla kogo? Biorąc pod uwagę kierunek studiów (język polski, specjalność nauczycielka) zapewne dla uczniów. Tylko, jaki ma to związek z językiem polskim?

Nasze przypuszczenia okazały się całkiem trafne, z paroma wyjątkami:

WebQuest jest jedną z metod pracy, która pozwala na efektywne wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych w procesie dydaktycznym.
(źródło)

WebQuest nie tyle dotyczy internetu (zadania mogą odnosić się do jakiejkolwiek innej dziedziny wiedzy), co korzystania z niego: internet to przestrzeń, w której WebQuest istnieje, a jednocześnie jedno ze źródeł informacji dostępnych osobom wykonującym daną "misję".

Mówiąc najprościej autor (może nim być nauczyciel, choć WebQuest można wykorzystać także poza szkołą) przygotowuje w formie strony internetowej pewne ćwiczenie-misję dla ucznia ("uczeń" - to umowne stwierdzenie, równie dobrze WebQuest może być przygotowany przez szefa firmy dla pracowników, czy trenera dla kursantów).

Czas potrzebny na wykonanie WQ może być bardzo zróżnicowany: od jednej jednostki lekcyjnej, do (w przypadku zadań długoterminowych) nawet kilku miesięcy.

WebQuest'y z reguły wymagają pracy w grupach, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby przygotować WebQuest, który należy wykonać indywidualnie.

Charakterystyczna dla WebQuest'u jest jego bardzo sformalizowana struktura (o tym w następnym artykule).

Teoria brzmiała dość logicznie, więc zadanie wydało nam się całkiem łatwe - mieliśmy rację - wydawało nam się.

Pierwszy problem miał charakter technologiczny - WebQuest ma formę elektroniczną. Na szczęście informatyka ewoluuje w taki sposób, że tworzenie, czy istnienie w internecie jest coraz łatwiejsze. Nie trzeba znać języka html, żeby stworzyć stronę internetową. Istnieją darmowe systemy pozwalające zarządzać stroną zupełnym laikom, nasz WebQuest jest tego najlepszym dowodem (początkowo oparliśmy go na systemie Joomla, a teraz jest przeniesiony na jeszcze łatwiejszego Bloggera).

Także ten blog został założony w ciągu kilku minut przez przyszłych polonistów (stereotypowo dalekich o nowinek technologicznych).

Narzędzia oraz programy są coraz bardziej przyjazne - Web 2.0, czyli nowa wizja sieci zakłada przede wszystkim powszechność i intuicyjność obsługi programów.

Dlatego dziś webmaster nie musi być informatykiem.

czytaj dalej -> Wprowadzenie do formy WebQuest'u

"Filozofia" konstruktywnego kształcenia

2009-04-09T03:08:00.000-07:00

Nasz WebQuest powstał na zajęciach z Pomiaru Dydaktycznego.

Już pierwsze ćwiczenia wywołały w grupie wiele kontrowersji. Były one przede wszystkim związane ze zderzeniem naszych doświadczeń (wyniesionych ze szkoły, która opiera się na tradycyjnej, behawioralnej metodyce) z konstruktywistyczną wizją pedagogiki.

Jakie są główne założenia konstruktywizmu i dlaczego tak szybko wywołały bunt?

Pierwszą i chyba najbardziej interesującą dla nas (przyszłych nauczycieli) jest zmiana relacji nauczyciel-uczeń. Nauczyciel przestaje być źródłem wiedzy i "mentorem", bliżej mu do trenera, czy "coacha" (temu zagadnieniu dokładnie przyjrzymy się w kolejnym artykule). Nauczyciel przygotowuje dla ucznia zadanie, problem, które musi wymagać twórczego i samodzielnego myślenia. Ingerowanie nauczyciela w proces rozwiązywania zadania jest ograniczone do minimum.

uczeń sprawuje kontrolę nad własnym uczeniem się oraz konstruowaniem znaczeń
(źródło)

Po drugie, konstruktywizm odrzuca werbalne przekazywanie wiedzy przez nauczyciela (między innymi wykład) jako metodę nieskuteczną i niezgodną z naturą przyswajania wiedzy.

(...)uczenie się jest procesem aktywnym. Uczący w trakcie tego procesu tworzą nowe pomysły na bazie swojej zastanej i obecnej wiedzy. Wiedza jest zaś procesem, a nie wytworem ludzkiego umysłu.
(źródło)

Tak duży nacisk na samodzielność ucznia (już w trakcie samego "uczenia się") podczas organizacja własnej pracy, doboru źródeł, oceny jakości informacji i konstruowania indywidualnej wiedzy wzbudził w nas wiele wątpliwości. Uczeń zyskuje dowolność w dopasowaniu czasu i formy pracy do swoich preferencji, ale wzrasta także jego współodpowiedzialność za wiedzę.

Konstruktywizm pedagogiczny jest teorią uczenia się, poznawania i zdobywania wiedzy. (...)Filozofia konstruktywizmu osadzona w poznawczej koncepcji człowieka, zakłada, że uczeń jest samodzielnym i aktywnym podmiotem, który korzystając z różnych źródeł informacji konstruuje swój własny system wiedzy i swoją osobowość. Uczący się sami tworzą wiedzę, która w nich rezyduje i dlatego wiedza osobista ma charakter tak indywidualny, jak różne są osobowości uczących się.
(źródło)

Konstruktywizm sprzyja aktywności uczniów i zdecydowanie wzmacnia zaangażowanie. Jednak istnieją też pewne niebezpieczeństwa: ograniczona zastaje możliwość skonstruowania (tak jak ma to miejce w behawioryzmie) wzorca wiedzy, wg którego oceniany jest poziom wiedzy ucznia (wiedza jest zindywidualizowana). Samo pojęcie (i wartość) wiedzy także zostają przedefiniowane - nacisk zostaje położony na umiejętności praktyczne (nie teorię).

W obecnych reformach podstaw programowych (choćby języka polskiego) widać elementy przechodzenia z "wiedzy historycznej" w "komunikacyjną". Osobom wychowanym w szkole tradycyjnej kojarzy się to z ograniczeniem wiedzy teoretycznej, na rzecz nabywania umiejętności praktycznych. Co z "ekonomicznego" punktu widzenia nie jest złe, bowiem: do czego potrzebna jest wiedza o awangardowych grupach poetyckich międzywojnia osobie, która nie potrafi napisać podania? Z drugiej strony poznawanie tzw. teorii, ma także aspekt wychowawczy, buduje światopogląd, wrażliwość, określa miejsce i charakter istnienia człowieka na świecie.

Oczywiście ten artykuł nie ma służyć dokładnej analizie konstruktywizmu, czy też wprowadzeniu dyskusji "za" i "przeciw", chcemy jedynie zasugerować, jak może wyglądać pierwsze zderzenie "belfrów" z nową wizją edukacji.

Słowo "zderzenie" użyte jest świadomie - śmiało można stwierdzić, że wzajemne relacje behawioryzmu i konstruktywizmu mają charakter opozycyjny. Trudno o zgodność w którymkolwiek z kluczowych założeń.

W późniejszej pracy nad projektami (choćby nasz WebQuest) protesty nieco złagodniały, a nawet pojawiły się wyrazy uznanie dla niektórych elementów nowej koncepcji, ale o tym w kolejnych artykułach...

Polecamy:

Serwis edukacyjny - Dydaktyka zawodowa online: Uczenie się konstruktywistyczne

czytaj dalej -> Nowa rola nauczyciela i ucznia